İnsan evladının öğrencisi oluyor onlar büyüdükçe bizler daha çok şeyler öğreniyoruz onlar bizden biz onlardan .
Canım kızım her geçen gün büyüyor ve kendini özgürce ifade ediyorsun işten eve her geldiğimde sanki beni bırakıp neden gittin diye haykırıp ,benden nasıl intikam alacağını planlıyorsun .
Dün sabah işe gelirken müge uyandı ve tabii beni ağlayarak yolcu etti akşam onu almak içim babannesine gittiğimde beni görür görmez git gelmem gelmem git diyen ve benden kaçan bir müge gördüm.
zar zor evin yolunu tuttuk barıştık öpüştük koklaştık oynadık ama belli ki sabah ki durum o kadar dokunmuş ki ona gece acısını çıkarttı (arı iğnesini batırdı arkadaşlar) nasılmı;
uyku saati geldi ve hadi yatalım dedik demez olaydım yatak odasına gittik bir ağlamak ama nasıl varya hıçkıra hıçkıra gözyaşları sular seller allahım ya sabır ya sabır diye diye bi hal oldum kızım ne oldu kızım gel kızım yok ne desek kıyamet koptu ne baba ne ben ağladı ağladı o ağladı ben sustum ve seyrettim allahım annelik ne kadar da sabır gerektiren bi durummuş her geçen gün sınırlar zorlandıkça daha da anlıyorum .
Sonunda rahatladı içini döktü ve sustu geldi kucağıma sarıldık öpüştük koklaştık aldık masal kitabımızı okuduk ve uyuduk ....
Ben bunca stresli bi durumda mücadele ederken sağ olsun babamız bu çocuk neden ağlıyor diye öfkelenip sigara içmekte buldu çareyi ....
yorum size kalmış................................
3 yorum:
Hülyacığım, erkekler böyle maalesef (bazıları hariç) .insan çocuğunun böyle yapmasına mı üzülsün, ilgisiz eşe mi bilemiyor bazen.Öfke 2 ye katlanıyor.
Şu sıralar kızım geceleri durmadan uyanıyor malum diş..nerdeyse saat başı ve ben per perişan onun ağlamasını durdurmaya acısını azaltmaya çalışıyorum.eşimse şöyle bir bize bakıp uyumasına devam ediyor...nasıl sinir oluyorum bir bilsen
Canım yaa işte onlar bizi anlıyorda biz onları anlayamıyoruz, eşinin öfkelenmesi de çok kötü bir durum gerçekten de, öfke olunca çocukları sakinleştirmek çok daha zor.
Yorum Gönder