1,5 Yaşına girdi kuzum büyüdü.
Yeni yıla ve 18.aayımıza hasta girdik malesef.Her zaman ki gibi öksürük,halsizlik,ateş kuzumu esir aldı.Dayandık gene ilaçlara mutsuz ve üzgün bir şekilde.Ama durum bu yapacak bişey yok .Bunca sıkıntının yanın da birde geceleride evladımdan ayırmak istediler beni duyun işte .Müge için herşey diyerek çıkılan bu yolda nasılda içleri el vererek denebildi bu benim gibi bir anneye.
İnsan evladın dan niye ayrılırki ortada sebep yokken.Benim annem beni 2 oda 1 ara sobalı bir evde gayet sağlıklı ve sevgi dolumbüyütmüşken ben mügeyi kaloriferli bir evde büyütemiyorum ve geceleri babannesine bırakıp gidip evimde gerine gerine yatıcam ha.
İnanamıyorum halen kulaklarıma bana muhtaç olan bu yavruyu zaten içim kavrulup bırakırken hergün ,şimdi birde bumu çıktı .
Allah insanı bencil yapmasın ne deyebilirimki...
Evet içim deki ses ufakta olsa bu pervasızlığa bi dur diyor ne yaparsın kızım büyüyor gün ve
gün.Koşuyor,oynuyor,şarkı söylüyor kendini kabullendirmek istediğini yaptırmak için kendini yerlere atıyor,yalandan ağlıyor .
Hergün yeni bir yönünü keşfediyorum bunca hengamede evladımın onu çok seviyorum ,hangi arada büyüdü ,bu kadar şeyi öğrendi hayret ediyom doğrusu.
Bu ay kontrolümüz ve aşılarımız var yaptırılacak ,hayırlısı ile şu mikropları defedelim yine gelicez .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder