Her sabah ki gibi bu sabahta işe yürüyerek geldim, ama bugün inceden bir kar yağıyordu şehrin üstüne.
Tertemiz, bembeyaz, saflığın güzelliğin sembolü beyaz ince yağan kar.
Nasıl mutlu oldum, sevindim.
Uyurken bıraktığım yavrum geldi aklıma birden. Düşünme dedim kendime akışına bırak her şeyi. Çıkmamalı idi bu soğukta dışarı ev ortamında kalmalı idi ama biliyordum ki bu olmayacaktı. Yine burnu akıyor yavrumun, hafif bir kırgınlık geçmiyor üstünden, geçmeyecekte elbette.
Canım kuzum keşke elimden gelse de engel olabilsem ama olmuyor kızım, üzülüyorum sadece nedenlere cevap yok çünkü yavrum. Arada kalmaktan hep doğruları söylemekten bende yoruldum. Ve senin için gerçekten tek akıl tek sevgi tek aile olamamaktan yoruldum.
Umarım beni büyüdüğünde anlarsın meleğim.
2 yorum:
Merhaba biz geldikk :=)
İşe yürüyerek gitmek ne güzeldir, ahh ahh :=))
Yine geliriz :=))
Sevgiler.
evet can ya güzel zaten benim oturduğum mah dolmuşa binmek imkansız yürümek daha mantıklı oluyor .
gerçi kilolarımdan hiçbir halde kurtulamıyorum ama olsun.
gene bekleriz bizim mekana .,sevgiler
Yorum Gönder