BİRVARMIŞ BİR YOKMUŞ bir baktım ki DEDEM YOKMUŞ

Canım dedem ,seni yazmak ,anlatmak öyle zorki.
Ahıska da başlayan hayat öykün 31 ocak 2011 günü saat 13:50 de Çorlu da son buldu .
84 yaşında idin ve hayatında ne çok şeyi yapmış başarmıştın.Gurur kaynağımızdın.
Akıllı, çalışkan, dürüst, onurlu,gururlu,yardımsever,bilgili, zeki,düzenli ve daha sayamadığım nice güzellikler.
O masmavi gözlerin ile ışık tutun bizlere.Yaşamında ki zorluklar verdiğin mücadele anlatma ile bitmez.
Senin hayatın gerçek bir roman yokluk ve zorluklarla başlayan ama hiçbir zaman pes etmeden ,daima azim ile yürüdün yolunda ve örnek oldun hepimize.
Hasta yatağında yatarken bile hep aynı mesajı verdin bize birlik olun .Birbirinizi kırmayın,incitmeyindedin.
Herzaman aklıbaşında olun derdin.
Mükemmel bir hafızan vardı senin tarihleri ile anlatırdın yaşadığın günleri ,olayları,unutmazdın hiçbirzaman.
Şimdi senin yokluğuna nasıl alışacaz biz dedem.
Nasıl inanacağız bizi bırakıp gittiğine.
O toprağın altına girdiğine.

31 ocak 2010 sabahı gördüm seni rüyamda.O aydıklık  ışıklar içinde idin gözlerin kapalı yatıyordun sadece başını gördüm ve sesini duydum "sizi çok seviyorum dedin, dede bana hiç ses vermedin dedim, sizi çokk seviyorum dedin" uyandım ve içime bişey saplandı.İşe gittim ama aklım dedemde kulağım seste idi nefes alamıyordum sanki ve telefonum çaldı....

Canım dedem  bu sofrada sen yoksun artık biliyorum evet bedenen asla da olmayacaksın ama biliyorum ki ve inanıyorumki senin ruhun hep bizim yanımızda olacak .
Şimdi  evlatlarının parlayan gözleri  ağlıyor dedeciğim.
Gözyaşları kimi sel oldu kimi kahkahalar koptu ,bu bile laf oldu ama sen biliyorsun kalbimizdeki yerini.
Zaman ne kadar acımasız akıp gidiyor .
7 GÜN OLDU bile aramızdan ayrılalı .
Hayat bir varmış bir yokmuş.
Senin gibi bir dedem olduğu için kendimi ayrıcalıklı ve şanslı hissediyorum .
Sevginin ve hürmetin sonsuzluğunu sen evlatlarına evlatların bize aşıladı.
Sabır etmenin ,kalp kırmamanın yüceliğini sen öğrettin bize.
ATATÜRK  ve  CUMHURİYET  sevgisini sen aşıladın kalbimize.
Başarmayı öğrettin sen bize hayatınla yaptıklarınla.
Hakkını helal et dedem bize.
Emeğin çok üstümüzde ben torunun Hülya olarak senin nasihatlarını,senin doğrularını,senin sözlerini ve yaşam tarzını hiç unutmayacağım ve her zaman kendime örnek aldım ve bu bu yolda gideceğim .
Gözlerimden bakışların,kulağımdan sesin ,kalbimden sevgin hiç bitmeyecek .
Öğrettiklerin ,verdiklerin daha yazmakla bitmez ki .

Ben KELEŞ AKCUM torunuyum ve hep öyle olucam yaşamım ,sevgim,saygım ,hürmetim senin öğrettiğin gibi oldu ve öylede olacak.
Canım dedem mekanın cennet olsun ....