Evet hepimiz hızla büyütüyoruz bu bıcırları değilmi .Her gün yeni bir kelime ,hareket ve değişim gösteren davranışlarla karşılanıyoruz .
İşe gitmek güzel ama her akşam iş dönüşü "gelme git seni istemiyorum" ile karşılanmak çok ama çok kötü.
İlla ki acıtacak yüreğimin derinliğini.Sen beni bırakırsan bende sinin kalbini işte böyle incitirim demişçesine .
Büyüdükçe setleşiyor kelimelerinde ,cümlelerinde her nedense eve sarılması ,öpmesi,seni çok seviyorum sen beni seviyormusun demesi harika ama gel gör ki birde madalyonun öbür yüzü var işte.
Hafta sonları bizi bir enkaz bekliyor sanki özellikle pazar günleri babamızda evde iken ne mümkün ki mutlu mesut ,ağlamadan ,bağırmadan bir gün geçirelim .
"Sevmiyorum sizi ,sevmiyorum "diye bas bas bağırıyor kızım bize.
Elbette ki sevmediğinden değil ama amcı yaralamak bizleri üzmek ve bunuda hakikatten çok iyi başarıyor.
Emir kipleri ile konuşuyor kızım çünkü babaanne ile konuşması o büyüklerimizde" aman aman kızımız ağlamasın biz ona hiç ama hiç kıyamıyoruz "deyip ne dese ,istese yaparlar.
Peki bu bir marifet mi? Yoksa hatalı bir davranış mı?
Peki bu davranışların sonuçları çocukta ne gibi davranış sorunları yaratır ? bilen varmı?
Her şeyi çok çok iyi bilen ,eksiksiz konuşan ve kendini ifade edebilen kızım neden bu kadar acımasız bize karşı?
Ve öğretilemeyen tuvalet eğitimi ?Israrla kilo duna yapmak ve arkasından "kaçırdım anne" diye kafa bulmak.
Onların büyümesi güzel elbette ,kendilerini ifade edebilmeleri, hayatta elbette hep gülünmez değil mi yoksa biz ebeveyn olarak çok mu şey bekliyoruz çocuklarımızdan?
Gülerken iyi de ağlarken neden kötü?
Ne çok soru ne çok cevap ve birde cevap bulunamayan sorular.
Dönem dönem kızımla büyük kriz dönemleri geçiriyoruz her neden se?Ağlama krizimiz tuttumu kimse yi gözümüz görmez oluyor ,ağlıyoruz ,bağırıyoruz ,vurma girişiminde bile bulunuyoruz .
Hayal kuruyorum ama kurduğumla kalıyorum.Ne güzel ohh anne ,baba ve müge gezer ,eğlenirler ama elbette bu hayalde kalıyor zaman zaman .Bu hafta sonu olduğu gibi evet biz bu hafta sonu saatlerce susmadık ağladık ağladık .En büyük sorun giyim konusu sürekli kısa kollu ,çorapsız gezmek istiyor ama bu havda da mümkün değil elbette vayyyyyy :(( başla ağla .
Efendim o külot olmaz ,o çorap olmaz ,tüm çekmeceler boşalır aşağıya seçer giyinir e hadi çıkalım başlar kendini senle yarıştırmaya ee ama benim öyle çantam yok ,benim rujum yok ,yok yok ağla.
Efendim neyse hadi allem kul lem gittik yedik ,içtik ,koştuk aldık ee şimdi de dönelim amanın yıkılır ortalık ben eve gitmem .Bunun ortası varmı acaba?
Dolmuşta ağlar ,cadde de ağlar ,yolda ağlar ,apartmanda ağlar ama son ses (sende ya sabır ,ya sabır ).
Evet büyümek zor ,istekler bitmez o isteklere de yetişmek zor ama sabır etmekte zor oluyor bazen.
3 yaş geliyor gümbür gümbür :) hazır ol diyor büyüyorum dahada büyüyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder