HER GİDİŞ BİR VAROLUŞUN HİKAYESİ

Her gidiş bir bir başka hikayeyi barındırıyor içinde.Nice hayatlar bitti yıllardır gözümüzün önünde . Ailemizdeki bunca acı ile kavrulan yüreklerimiz belkide bugün bu varoluşumun hikayesini yazdı bana. Ama en son gelen bu acı bambaşka bir yola sürükledi beni duygularımda . Oysaki bu hikayede herşey sanki yolundaydı oysaki ölümün o soğuk ve sert gelişi hissettirmişti kendini o hastane koridorlarında. 7 şubatta gittik acile ve yatırıldık o servise hızlı ve yorucuydu geçen 10 gün ama çokta hatıralar bıraktı kalbimizde. Canım babamı çaresiz görünce yüreyim zaten yaralandı kendi rutin ihtiyaçlarını bile yerine getirememekti onun başını eğen nede olsa o hep bi delikanlı edasıyla yaşamıştı . Gayretine hayrandım aslında içten içe sırt suıta vermiştik zaten canın kardeşlerimle. O sessiz koridorlarda gezerken nice bitişlerin tanığı olduk bir anda. Koşa koşa geldi evine can parçam bilmeden son traşını oldu evladıydı onu traş eden kalan son fotolardı işte onlar seni kalbimizde yaşatan. Ölümün iyiliği dedikleri şeyi sende yaşadık canım babam o pazar günü nasılda balık istedin içten yürekten ve nasılda dua ettin evlatlarına bilmeden , Kırmanı kızınla ve damadınla yerken başka bir edadaydın ama mutluydun her nekadarda halsiz ve yorgunda olsan ,ne mutlu ki sana büyük kızınıda görebilmiştin sonkez bilmeden . Yorgundun kalkamaz olmuştun yerinden bu gidişat iyi değildi belliydi evimize sessizce gelen . 7 şubat sabahı banyonu yaptırırken içim kan ağlamıştı benim babam bu kadar halsiz ve bitkin olamazdı . 1 muz yedin elimden yattığın yerde ve daldın gittin öylece. Öğlen olmuştu ki 1 kase çorbayı içirirken ilaçlarını içirdim yavaştan oysaki belliydi bu vedan . O hiç çıkarmadığın saatini bile çıkardım kolundan. Kalkmak istedin birden gidicektin odana ama birden bindin ambulansa ve gittin yoğun bakıma . Uyuttular seni 17 gün boyunca boğazında hortumla savaştın nefes almak için her geldiğimde yanına hadi baba bu yakışmadı sana dedim ama duymadın baba. Ta ki o pazartesi sabahı gördüğüm rüyayla çektin üstüne bembeyaz çarşafı ve ''Ben uyuyacam kızım ''dedin bana . Belkide bir mesajdı işte verdiğin bana .O sabah taHlillerin dediki gidiyorum elveda . Geldim yanına öptüm kokladım dedimki ''bu son veda hakkını helal et baba''okudum dualarını başında Sen duymasanda ben senin için söyledim baba. Ogün tutunamadım hiçbirşeye birdaha ve taki o akşam saat 21:06 telefon çalınca kalbim durdu benimde bir anda. Oan hiç yaşanmamış olsun istedim aslında O hastane koridorunda koştum geldim yanına ama ne zordu hepimiz için 'Hastanızı kaybettik başınız sağ olsun 'u duyunca . Haykırmak bağırmak yakıp yıkmak istedim herşeyi bir anda ama yüreğimdeki ateş alev andı bir anda. çıkardılar seni o güzelce uyuduğun yatağınla indirdiler alt kata en kötüsüyde buydu benim için aslında -33 derecedeki o Morg odasına koyuverdik seni bir anda. Gerisi sanki bir rüya gibi geldi geçti anlayamadım aslında. 3 kardeş verdik sırt sırta acımızı koyup bağrımıza. Yerleştirdik seni o ebedi yatağına.Tek temennim kavuşmandı orda yatan sevdiklerinin yanına. Bir ateş düştü işte gidişinle bağrıma sönmeyen ve sızısı dinmeyen o ateşle kavruluyor her sevdiğini kaybeden aslında. Yeni bir duygu değildi tattığım bu ölüm duygusu ama seninki bir başkaymış be baba. Nice sevdiklerimiz erişti o makama bizlerse kaldık acının içimizde bıraktığı korlarla. Hayat işte bu kadar kısa aslında bir varsın birde yok kim hatırlıyor ki kaç nesil bilecek senin varlığını aslında Bunca çaba bunca hır gür ve kavgalar işte bomboş aslında . Anlayamıyor bir türlü insanoğlu nedense yaşadığı gün sevgi ve hoşgörü sonsuzluk aslında. Nice yokoluşlar acılara gebeydi benim babamda şu 76 yıllık hayatında tatmadığı acı kalmamıştı bağrında. Ama bizlere hiç yansıtmadı o acılarını aslında hep yaşadı sevgisi ve cömertliği saflığı ile bu hayatta. Oda bildiği kadarını verdi bizlere bu hayatta hçbir kırgınlığım ve küslüğüm yoktu babama babamıza . İşte gittin öylece bizi bıakıp baba. Şimdi alışmaya çalışıyoruz kendimizce sensiz bu hayata içimiz kor bir alev topu olsada.

24.02.2026 SONSUZLUĞA