KENDİMİ SORGULUYORUM ARTIK hatam nerede?

Geçirdiğim hafta sonun da o kadar isyankar oldum ki bunu kelimeler değil gözyaşlarımız da belli etti .Sanki benden intikam alıyor bu yavru beni yalnız bulunca .Bu hafta sonu kızımla birlikte evde idik hiç bir yere çıkmadık babamızında envanteri vardı gece çook geç saatlerde geldi.Güzel başlayan gün hırala gürele geçti hep gelmem ,almam,oturmam,giymem yapılan yapılacak olan şeylerde bi olumsuzluk ekidir gidiyor .
Müge huysuzluğa daha sabah kahvaltısında başladı ne yedirmeye çalıştıysam başarısızdım oysaki kızımı besleyecem oh istediğim gibi güzelce diyordummm nerde.Zaten içimdeki ses onu bırakıp her işe gelişte hüngür hüngür çoşturuyor beni ne yer ne içer ne giyer hep endişeler, insan çocoğunu ne kadar emin ellere emanet ederse etsin endişe ve korkular asla peşini bırakmıyor malesef (belki ben pronayım :( bilmem ki ? )
Beslenma konusundaki endişelerim çok büyük ama bunları dışa vurmak pek mümkün olmuyor malesef ,dilim döndüğünce kırıp incitmeden anlatmaya çalışsamda olmuyor ,buda bende bi huzursuzluk yaratıyor bide üstüne kızımın sen beni bırakıp gidiyon na na (bu ara pek bi vur elli kendileri) al sana bide burdan bakalım .Beni çok kızdırıp bağarttırıyor müge kızıyom söyleniyom okadar öfkeneniyorum ki bazen sonra dönüp aynaya bakınca diyorum ki eh be kızım bumu annelik yani ne çabuk öfkelenip kızıp sabırsızlanıyorsun deyip başlıyorum ağlamaya ama ne yapabilirim her dakika yanında olayım istiyor tutuyor paçamı bırakmıyor allah inandırsın pazar günü kahvaltı masasını ancak akşam 6 gibi kaldıra bildim .Girdim mutfağa bi ağlamak hadi bırak git oyna ,gir mutfağa ağlasın bu akşama kadar tekrar etti en son çare giyindik bahçeye çıktık yağan yağmurdan ıslanmış toprakta bi güzel oynayınca biraz ateşi söndü hatunun.İş beklermiş kimene ne değilmi ama işte .
Bereciksizlik işte halbuki senin evladından ne önemli be kadın ne oldu o ağladı sen ağladın işte ama olmuyor bi yerlerde bağlantı kopunca salya sümük ben kötü beceriksiz anneyimm diye ağlanılıyor.
Onu koruyup kollamak istedikçe çevre üstüme geliyor herkes senden bilgili .
Velhasıl olay şuki aslında çok güzel geçebilirdi hafta sonu evet oyun oynadığımız evin içinde ordan orraya koştuğumuz dönemlerde herşey mükemmel di ama onu biraz ihmal edince kızılca kıyamet hep koptu .
Anne olmak ne kadar zor helede çalışan anne olunca ;canım kızım senin sağlıklı ve güzel büyümen gelişmen için elimden geleni yapıyorum bak zaman hızla geçiyor sen 15 aylık oldun 3 aylıkken babaannene teslim ettim ve halen her sabah ona teslim edip işe geliyorum her sabah içimdeki ses aynı şeyi söylesede yüreğim senden ayrılamasada ,şartlar bizi ayırıyor işte .Hızla büyüyor ve herşeyi öğreniyorsun annecim bu böyle gidecek kimi bağrış isyan ,kimi sarılıp öpüşerek birbirimizi anlamaya çalışacağız .Her sabah senden özür dileyerek ayrılıyorum ama mecburum ben buna işte ve benim gibi nice anneler işte .
Ve işte bu haller dönem dönem beni depresyone sokuyor üzülüyorum ,ağlıyorum ,kendimi eleştirip ben iyi bir anne değilim moduna bağlıyorum ,her şey geçiçek ve düzelicek inşallah büyümek onlara büyütmek bize zor ehh anam anam güzel anam senin hakkını nasıl öderim ki !!!