Günler hızla geçiyor ve daha dün kucağıma aldığım minik bebe şimdi 2,5 yaşına doğru ilerleyen birkız evet heryaşın ayrı bir güzelliği var.İki yaş dönemi gerçekten zor bir dönem evet belli aralıklarla zorlandığım,yorulduğum,isyan ettiğim ,bunaldığım dönemler oldu şimdide oluyor.
En büyük sıkıntım aslında kızımı kendi isteklerim,kendi doğrularım ile yetiştirememem.Bu yaşa gelen bir çocuğun halen bir yeme düzeni yoksa ,halen bir uyku düzeni yoksa dönem dönem çıldırma noktasına gelip hırsınızı kendi çocuğunuzdan çıkardınız oluyormu ? Kabul ediyorum ben hata yapıyorum evet başkasına kızıp öfkemi bazen evladımdan çıkarabiliyorum :( pişmanlıklarım oluyor ama bende ani öfke nöbetlerine girip kısa sürede toparlayabiliyorum.
Kızımı babanne ve dede büyütüyo en büyük sıkıntım istediğim şeyi verememek ,onlara anlatsamda anlatılanı uygulatamamak .Herşeyin hem iyi hemde kötü tarafları olabilişyor işte.Kızım onları parmağına dolamış "dediğimdedik ,çaldığım düdük"modunda geziyor.Peşin cevaplar "sen bana karışamazsın","benim dedem var","ben eve gelmiycem babannemle kalıcam"tehditleri bir anda beni yoldan atıyor .
Benim istediğim nemi;sabah ,öğlen ve akşam yemek saatlerini yani öğününü bilen ve kendi yiyebilen gündüzleri enaz 1,5-2 saat uyuyan ve beni giyinip bekleyen bir Müge ile karşılaşmak .Ama ben herseferinde ya yeni uyumuş ,hiç uyumamış ,gün içinde ne bulsa yemiş bir Müge ile karşılaşıyorum koşa koşa gidiyorum saatlerce babannede kızımın hazır olmasını bekliyorum peki siz olsanız ne yaparsınız .
Neyse sıkıntılarım çok ama güzelliklerimizde var .
Kızım "seni çok seviyorum anne"dediğinde içimin yağları eriyor desem haksız sayılmam herhalde .Boynuma sımsıkı yapışıp yanağımdan kocaman öpüyor.
Bazen beni taklit ediyor ben ne dersem aynısı bana iletiliyor :) Parnak (müge'nin demesi)boyası yapıyoruz çok eğlenceli oluyor.Bu ara pek bi hikaye okuyoruz önce biz ,sonra o.
Çadır yapıyoruz ve evcilik oynuyoz .Şakacıktan markete gidiyoruz ,yemek yapıyoruz .
Ben mutfakta isem hemen sandalyeyi alıp "anne sana yardım edicem "diye yanıma yaklaşı veriyor.
Kendi giyiniyor,soyunuyor,saçını tarıyor.Ayakkabılarını giyerken çekecek kullanıyor.
Büyüyor büyüdükçe sevimliliği ve aynı zamanda arasırada sevimsizliği oluyor .
Taklit yapmaya ,istediği olsun diye ağlamaya bayılıyor.
Çok güzel konuşuyor eksik ve kendince söylediklerine bayılıyorum.
Recep (yecep)diyor,çikolata (kuçulata) gibi mesela.
Bereber olmayı,oynamayı,gezmeyi çok seviyoruz .Şarkı ve tekerleme söylemeye bayılıyoruz.
Eniştemize ve erdem abimize aşık onları görünce ne yapacağını şaşırıyor tüm marifetlerini ortaya koyuyor .Saçlarını sallıyor,dans ediyor öyle komik oluyor ki.
Sözün özü onu çok seviyorum ...
4 yorum:
istediklerinde çok halısın canım, kapıya gidip bahsettiğin manzarayla karşılaşınca neler hissettiğini az çok tahmin ediyorum. ah bir krşe başlasalar biraz daha rahatlayacağız eminim ben, sabır sabır
haklısın canım hele eve gidip onu uyurken bulursan sanki o an dünyam yıkılıyor isteğim onun ruh ve beden sağlığı için düzen ama olmadımı olmuyor inşallah seneye tamgün bi anaokulu veya kreş sabah benle gider akşam benle gelir 9-5 çalışıyorum .dediğin gibi sabır sabır
Nilsu da parnak diyor... Ve ben de akşamları babanneye gittiğimde hazır bir çocuk bulmak istiyorum ama olmuyor... Gerçi bizim sorun küçük hanımdan kaynaklanıyor. Ayakkabılarını ve montunu giydirmem yarım saate yakın sürüyor:(
evet canım onları giydirip kapıdan çıkmak yarım veya 1 saat gelmem demeler,giymem demeler hele akşam bir çığlıklar bir ağlamaklar babnnesinde kalıcak hatun vallaha şaşırdım napıcağımı bu öfke nöbetleri ,ani ağlamalar ,hırçınlıklar hep anlayış ,sabır aman uyma ile kenkimi telkin ediyom :)
Yorum Gönder